ถ่ายรูปไปด้วยกัน เรียนรู้ไปด้วยกัน
ผมชื่อนายวัชรพงษ์ แก้วสะอาด จบการศึกษาจากสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้า เจ้่าคุณทหาร ลาดกระบัง ภาควิชาวิศวกรรมศาสตร์ สาขาเทคโนโลยีการก่อสร้างครับ
แล้วมันเกี่ยวยังไงกับการถ่ายรูปเนี่ย????
มันเกี่ยวเพราะผมรักในศิลปะการถ่ายรูป เริ่มจากวันหนึ่งหลังจากที่ทำงานเกี่ยวกับการก่อสร้างมาระยะหนึ่ง แล้วเริ่มรู้สึกว่าตัวเองเริ่มแข็งกระด้างจนเกินไป อาจจะเพราะต้องใช้สมองด้านเกี่ยวกับการวิเคราะห์และเหตุผลมากจนเกินไป (ข้างไหนผมจำไม่ได้) ผมอยู่กับชีวิตที่จะต้องถูกต้องแม่นยำ อยู่กับการทำงานแข่งขันกับเวลา จนรู้สึกว่าชีวิตเริ่มตึงเครียด ผมจึงเริ่มหาวิธีที่จะทำให้จิตใจอ่อนโยนลงบ้าง จึงลองหัดถ่ายรูปดู เพราะในการทำงานของผมนั้นก็ต้องมีการถ่ายรูปเพื่อบันทึกขั้นตอนการก่อสร้างอยู่แล้ว ผมจึงมีกล้องคอมแพคประจำตำแหน่งหนึ่งตัว จำได้ว่าพอเริ่มที่จะถ่ายรูปวิวแล้วมันออกมาสวยนั้น ตื่นเต้นมาก ความรู้สึกชอบการถ่ายรูปมันจึงเริ่มต้นมาเรื่อยๆ เหมือนปฏิกิริยานิวเคลียร์ ที่เริ่มจากจุดเล็กๆแล้วต่อเนื่องไปอย่างรวดเร็ว
แล้วยังไงต่อ????
จากนั้นผมก็เริ่มขยับออกจากกล้องคอมแพคประจำตำแหน่ง ออกมาเป็นกล้อง Fuji Finepix s5600 (ถ้าจำไม่ผิด) ตอนแรกๆก็ตื่นเต้นดี ที่มันถ่ายแบบชัดลึกชัดตื้นได้ เป็นอะไรที่ตื่นตาตื่นใจ สำหรับตากล้องมือใหม่แบบผม จากนั้นก็เริ่มเอากล้องไปถ่ายตามสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ คิดว่าตัวเองโก้เสียเต็มประดา แต่พอไปถึงก็พบกับตากล้องที่เค้าพกกล้องตัวใหญ่ๆ เลนส์ยาวๆ ผมก็เริ่มมามองกล้องในมือตัวเอง แล้วเริ่มชักไม่พอใจ จึงหาทางขายกล้องตัวนั้น แล้วไปถอย Fuji Finepix s6500 คิดว่ากล้องตัวนี้น่าจะใช้ได้แบบเจ๋งๆ เพราะถ่ายได้ตั้งแต่ช่วงไวด์ไปถึงเทเล ที่ประมาณ 300 มม.โน่น ถ่ายไปถ่ายมา ก็ยังมีอาการสะกิดใจ อยากจะเปลี่ยนเลนส์กะเขามั่ง (ตอนนั้น ไม่รู้ว่านรกมีจริง) จนในที่สุด ทนไม่ไหว ดิ้นรนไปถอย Canon EOS 400D กะเลนส์คิทมาจนได้ (เสียไปหลายตังค์แล้วเนี่ย) ถ้าถามว่าทำไมผมใช้ Canon คำตอบก็อยู่ตรงที่ว่า ตอนที่ซื้อกล้อง มีงบซื้อได้ตัวนี้ ไม่ได้มีอะไรพิเศษ ตอนนั้นไม่รู้ด้วยซ้ำว่า Canon กะ Nikon มันต่างกันยังไง แบบว่าลองเล่นกันแบบลูกทุ่ง ลุยกันดุ่ยๆ
ซื้อกล้องติดเลนส์คิท พอใจมั๊ย????
แน่นอนครับ “ไม่พอใจแน่นอน!!!” ตามประสามือใหม่ ตอนซื้อก็คิดว่าเอาเลนส์คิทมาถ่ายเล่นก่อน เดี๋ยวเก่งแล้วค่อยเปลี่ยน ต่อมาถึงได้รู้ว่าความเพียงพอมันไม่มีสำหรับผม เลนส์คิทตัวมันเล็ก ถือไปไหนมันไม่เท่ แถมถ่ายเทเลก็ไม่ได้ สุดท้ายตะเกียกตะกาย ไปถอย Sigma 17-70 กับ Sigma 70-300 อาม่าริมแดงมาอีก แถมด้วย Canon ef 50 f/1.8 มาอีกต่างหาก เพราะเขาบอกว่านี่แหล่ะ เลนส์พอทเทรทสำหรับกล้องตัวคูณ เพราะสำหรับกล้อง Canon มันคูณ 1.6 จะได้ 80 มม. พอดี เอ้า ขนซื้อมา ผมใช้ชุดเทพ 400D ของผมอยู่ประมาณ 2 ปี หมดเงินกับอุปกรณ์โน่นนี่นั่นไปหลาย แต่ก็ยังไม่พอใจในผลงานการถ่ายภาพของตัวเองอยู่ดี คิดว่าอุปกรณ์เราคงไม่ดี ภาพถึงยังสู้พวกเทพๆตามเว็บดังๆไม่ได้อย่างเขา วันๆเริ่มฝันถึงเลนส์แอล กล้องตัวใหญ่ๆขึ้น
ขยับมาเป็น Canon EOS 40D
คราวนี้ขอเล่าแบบเร็วๆละกันครับ ว่าจาก Canon EOS 400D ผมก็ขยับมาเป็น Canon EOS 40D กล้องตัวนี้ผมถือว่าคุณภาพของภาพที่ได้นั้นใช่ได้ดีเลยครับ น๊อยส์ไม่ค่อยจะมี ภาพค่อนข้างใสมาก และตอนนั้นผมก็ถอยเลนส์แอลมากะเขามั่ง Canon ef 24-105 f/4 L IS คุณภาพที่ได้สมกับราคาที่แสนแพงจริงๆ (แต่ตากล้องแอบน้ำตาตก เพราะเสียดายเงิน) แต่แล้ว…..ครับ ผมยังไม่รู้จักพอ ขาย 40D ไปถอย 50D มาอีก คราวนี้เริ่มรู้ซึ้งว่ากล้องรุ่นใหม่ ไม่ใช่ว่าจะดีกว่ารุ่นเก่าเสมอไป และตอนนั้นเริ่มรับงานแล้วด้วย จึงไปถอยเจ้า Canon EOS 5D MKII มาใช้ คราวนี้แหล่ะครับ ผมจึงจะถึงบางอ้อ ว่าของแพง(มาก) มันดีจริงๆ และของแพง(เฉยๆ) มันก็ดีเหมือนกัน หากเรารู้จักใช้มัน
แล้วเดี๋ยวนี้ใช้อะไร????
เดี๋ยวนี้ผมใช้ Canon EOS 5D MKII เป็นกล้องหลัก และ Canon EOS 50D เป็นกล้องสำรอง เพราะเวลาไปรับงาน หากกล้องตัวหนึ่งมีปัญหาขึ้นมา จะได้ยังสามารถทำงานจนจบได้ กับเลนส์ Canon ef 24-105 f/4 L IS (ใช้ดี จึงบอกเพื่อน) Canon ef 70-200 f/2.8 และ Canon ef 50 f/1.4 แค่นี้ก็เพียงพอกับการทำงานแล้วครับ มากกว่านี้แบกไม่ไหวครับ